Doerack had een leuke week. Het begon met maandag 11 december. Toen waren we nl. allebei vrij om de zolder op te ruimen. Doerack heeft geholpen met wielerkleding uitzoeken, die weg kon. De hele dag bij beide baasjes is dus heerlijk.
Vrijdag was Joke jarig en zijn we de hele dag op stap geweest en Doerack natuurlijk mee. We zijn in de buurt van Roermond geweest en daar heeft Doerack ook heerlijk gewandeld. Verder mee geweest naar 2 fietsenzaken, naar een juwelier en 2 keer naar een restaurant. Dat gaat allemaal super met hem.
's Avonds was hij uiteraard heel erg moe.
Zaterdag had hij een spannende dag, want hij had examen voor de A-cursus. Geslaagd met 92.5 punten (van de 100). Het was eigenlijk zijn beste keer tot nu toe. Maar zoals Léon al zei, je moet pieken op het moment dat het nodig is. Jos (instructeur) zei nog dat hij 4 weken geleden niet had gedacht dat wij zouden slagen. Maar dat lag niet aan Doerack, maar aan mij. We oefenden in het begin gewoon veel te weinig.
Zondag zag hij tijdens het wandelen 3 honden. Ze waren een heel eind weg en Doerack rende er naar toe. Omdat het zo'n enorme afstand was had Doerack waarschijnlijk niet in de peiling dat het wel erg grote honden waren. Het waren nl. Ierse wolfshonden. Tot op 15 meter genaderd had hij het plotseling wel in de gaten (hij had er inmiddels ik denk wel een kilometer voor gerend) en schrok zich kapot toen ze alle drie op hem afkwamen. Zijn enthousiasme was plotseling over en hij wist niet hoe snel hij zich moest omdraaien om weer, die kilometer, terug te rennen. Gelukkig was hij sneller. Wij stonden erbij en keken ernaar, want de afstand was zo groot. We hebben enorm gelachen om dit spektakel. Het was zo komisch om te zien. Eerst volle vaart naar die honden toe, daarna pas zien hoe groot die honden van dichtbij zijn en na dat geconstateerd te hebben volle vaart weer terug met die 3 joekels weer achter hem aan.
|
