Toen wij bijna 16 jaar geleden besloten dat we graag een hond zouden willen, werd ik via familie erop attent gemaakt dat een fokker in Brummen een nest Hollandse Herder langhaar had. Ik kende toen het ras nog niet echt. Zo is Boy (van het Goede Bloed) bij ons gekomen. Toen we naar het nest gingen kijken werden de drie nog aanwezige reutjes los gelaten. Twee vlogen er direct het weiland in en Boy kwam meteen naar ons toe, dus de keuze was snel gemaakt. Helaas hebben we Boy op 5 januari 2006 moeten laten inslapen, omdat hij fysiek op was. Hij is op de dag af 15,5 jaar geworden. Ik heb het altijd jammer gevonden dat hij geen nakomelingen heeft gehad, hij had een bijzonder lief karakter, luisterde heel erg goed en was tot de laatste dag de ‘heerser’ in de buurt, ondanks dat hij al lang niet meer de sterkste was hadden alle andere honden respect voor hem. Verder was het gewoon een hele mooie hond. Uit hetzelfde nest van Boy is er maar met één hond (Birgitt Femke) verder gefokt en ook dat is, voor zover ik het heb gevonden op een gegeven moment gestopt. Uit een eerder nest van Doerack en Arvensis’ Rhoda Esther (vader en moeder van Boy) is met Carmen v/h Goede Bloed wel verder gefokt en daar is heel veel verder Faimshey’s Cailin Doerack op 7 maart 2006 weer uit geboren. Wij waren dan ook heel blij dat we bij Anne-marie Vreman in aanmerking kwamen voor een pup van de combinatie Faimshey’s Sheperds Cailin en Igor van het Eigen Land. Bij Anne-marie moest het nest met een “D” beginnen en als eerbetoon aan Boy (eigenlijk dus zijn vader) hebben we hem Doerack genoemd. In een eerste gesprek vroeg Anne-marie ons ook naar onze plannen en of de hond beschikbaar kon blijven om eventueel te dekken, uiteraard bij gebleken geschiktheid. Dit alles om dit bijzondere ras ook in de toekomst in stand te kunnen houden. Deze vraag en aan de andere kant de spijt dat we geen nakomelingen van Boy hadden heeft ons geïnspireerd deze site op te zetten.